Archief

• Object

Het Merghelynck Museum heeft een bijzondere geschiedenis. Het museum is genoemd naar oprichter Arthur Merghelynck (1853-1908). Merghelynck kon zich dankzij zijn fortuin volledig focussen op zijn hobby’s: geschiedenis, genealogie en collectioneren. Zijn familiegeschiedenis inspireert hem tot de oprichting van wat hij ‘Hôtel-Musée Merghelynck’ noemt, het huidige Merghelynck Museum.

• Object

Een adellijke jongedame met hoepeljurk en hoge pruik, zit in een prachtig gedecoreerde draagstoel. Haar twee lakeien, piekfijn uitgedost in culotte (kniebroek), vest, frac en platte pruik kunnen even pauzeren. Eén van hen, met een hondje aan zijn voeten, profiteert daarvan om een slok te drinken. De jongedame wordt door een modieus geklede geestelijke toegesproken op een overduidelijk zeer vriendelijke wijze. De suggestie is duidelijk: hier wordt geflirt.

• Object

Het Merghelynck Museum kreeg laatst heuglijk nieuws van de Vlaamse minister van Cultuur: één van de tekeningen uit de collectie wordt opgenomen in de lijst van het roerend cultureel erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap, ook wel ‘de Topstukkenlijst’ genoemd.

• Object

De museumcollectie van het Merghelynck Museum bevat een reeks modieuze kledingstukken. Meestal zijn ze gemaakt uit broze materialen en behoeven daarom de beste zorgen. De collectie bevat textiel, waaronder de fraaie mantels, maar ook accessoires zoals een wandelstok, een uurwerk en juwelen. Over de schoenen valt heel wat te vertellen. Ze dateren vermoedelijk uit de 19de eeuw, maar zijn geïnspireerd op de 18de-eeuwse mode. Vooral de rode hakken spreken tot de verbeelding. Zijn het de voorlopers van de rode Louboutin zolen? 

• Binnenkijken

De minister van Cultuur, Jan Jambon, besliste om een aantal tekeningen, behorend tot de collectie van het Merghelynck Museum, definitief op te nemen in de lijst van het roerend cultureel erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap of dus de ‘Topstukkenlijst’. Het gaat om kunstwerken uit de neoclassicistische periode: het einde van de 18de eeuw-begin van de 19de eeuw, hét verzamelgebied van dit museum.

• Object

De allermooiste snuifdoos in de collectie van het Merghelynck Museum is zonder twijfel dit rococomeesterwerk van de bekende Gentse graveur Norbert Heylbrouck. Bovenaan staat een allegorie van de kunsten afgebeeld. De zijvlakken tonen de geboorte van Venus, de goden op de Olympus, de smidse van Vulcanus en de god Neptunus.

• Object

‘De Vijf Zintuigen’ zo heet dit 17de-eeuwse schilderij dat toegeschreven werd aan Theodoor van Thulden en dat de majestueuze traphal van het Merghelynck Museum siert. De zintuigen worden telkens uitgebeeld door een of meer personages die met een voorwerp een handeling uitvoeren.
 

• Object

In het muzieksalon van het Merghelynck Museum hangt een prachtig neoclassicistisch portret van een mooie jongedame. We weten niet wie ze is. Voor dit portret is dat bijzonder jammer. De zelfbewust kijkende dame draagt over haar eenvoudige met kant omzoomde bloes, een rode en blauwe doek. En wie deze kleuren draagt omstreeks 1790 doet dat niet zomaar. Samen vormen zij het bleu-blanc-rouge van de Franse revolutionairen. Het portret is dus een duidelijk politiek statement.
 

• Object

Dankzij het klavier van onze computer of smartphone was een bericht schrijven nooit makkelijker dan vandaag. Dat was vroeger wel anders: er was heel wat werk mee gemoeid om een brief, bestelling of verslag te schrijven. Een inktset was daarvoor onontbeerlijk. Het Merghelynck Museum bewaart daarvan een fraai rococo exemplaar in keramiek.  

• Collectie

Het Merghelynck Museum bezit twee tekeningen uit het midden van de 19de eeuw die een grafscène op de stedelijke begraafplaats van Ieper voorstellen. ‘Herinnering aan Thérèse Walwein’ dateert van 1844 en is van de hand van François Böhm. ‘Le tombeau de ma chère Lucie’ is van zijn broer Désiré Böhm en dateert van 1853 of kort daarna.  
 

• Thema

Het zijn de koudste dagen van het jaar en voor de meeste van ons is het verwarmen van woningen een simpele zaak. Maar dat was vroeger wel anders. Verwarmen was een zware klus, want elke ruimte had zijn eigen warmtebron. In het Merghelynck Museum zie je dit goed: het telt maar liefst dertien open haarden.